Krzysztof - blog

Anthelme Brillat-Savarin – człowiek, który skodyfikował smak cz. VI ("o smakoszach")

"Ci, co się obżerają albo upijają, nie umieją ani jeść, ani pić.”

Nie każdy może być smakoszem. Jedni ze względów fizjologicznych, gdyż pozbawieni są prawidłowo funkcjonujących organów odpowiedzialnych za czucie smaku. Inni dlatego, że są zbyt roztargnieni i zajęci zbyt wieloma rzeczami naraz, by przywiązywać uwagę do tego co jedzą. Z drugiej strony są też tacy, którzy urodzili się po to, żeby być smakoszami. Wiele ich cech jest widocznych na pierwszy rzut oka w fizjonomii, gdyż namiętności działają na mięśnie – przekonuje Brillat-Savarin

Kategorie bloga: 

Najważniejszy składnik lata – truskawka czyli poziomka


Najlepsze :)

Nie każdy wie, że truskawka jest owocem wyhodowanym sztucznie, a w dodatku jest odmianą poziomki. Odmianą tak popularną, że przyćmiła swoich „rodziców” – poziomkę chilijską i wirginijską, a także gatunki występujące w Polsce: poziomkę pospolitą, twardawą i wysoką. Polska nazwa pochodzi ponoć od wyrazu dźwiękonaśladowczego „trusk”, który oznacza szelest, lekkie trzaskanie, jakie słuchać przy odłamywaniu liści i owoców. Słowo było w użyciu już w XV w., lecz początkowo odnosiło się do różnych roślin. Na pewno nie do truskawki, gdyż ta zrodziła się dopiero w XVIII w. Stało się to za sprawą Ludwika XIV – króla Francji znanego z niepohamowanego apetytu na życie, a zwłaszcza na jedzenie i kobiety. Wysłał on swoich ludzi do Ameryki Południowej z zadaniem wyszpiegowania sposobu budowania fortyfikacji przez Hiszpanów. Wśród nich był także inżynier Amédée-François Frézier, który interesował się roślinami spożywanymi przez Indian. Gdy znalazł poziomki znacznie większe od europejskich, natychmiast postanowił sprezentować je Ludwikowi XIV.

Kategorie bloga: 

Anthelme Brillat-Savarin – człowiek, który skodyfikował smak cz. V ("o smakoszostwie")

Smakoszostwo jest aktem naszej władzy sądzenia, którym przyznajemy pierwszeństwo temu, co naszemu smakowi miłe, nad tym, co nie ma tej zalety."

W czasach Brillata-Savarina (XVIII / XIX w.) w słownikach pojęcie „smakoszostwo” często było mieszane  z obżarstwem i żarłocznością. W "Fizjologii smaku" autor oburzony ignorancją słownikarzy wypomina im, że zapomnieli jaką pełni ono rolę w życiu towarzyskim - łącząc wykwint ateński, zbytek rzymski i subtelność francuską sprawia mianowicie, że uczta zostaje spożyta ze smakiem, oceniona głęboko i staje się źródłem najczystszej radości. Wobec tego ten znany francuski smakosz podaje swoją definicję:

smakoszostwo jest to namiętna, wyrozumowana i przyzwyczajeniem utwierdzona skłonność do przyznawania pierwszeństwa rzeczom dogadzającym smakowi”.

Kategorie bloga: 

Naleśnik – obywatel świata

Naleśniki to jedno z najbardziej uniwersalnych dań. W dodatku proste i szybkie do zrobienia. Ktoś kiedyś powiedział, że „naleśniki są kopertami, którym z pełnym zaufaniem powierzyć można każdą treść”. Ale nawet same „koperty” mogą zmienić charakter dania, gdyż sposobów przygotowania ciasta naleśnikowego są tysiące. Kluczowym składnikiem jest mąka, której rodzaj zmienia się często wraz z szerokością geograficzną, np. w Europie do naleśników używa się zwykle mąki pszennej, w rejonie morza Liguryjskiego – tzw. besan – mąki z ciecierzycy, w Azji – ryżowej, w Ameryce Południowej –kukurydzianej, a w Etiopii – mąki z teffu (miłki abisyńskiej). Ciasto będzie się także różniło w zależności od tego czy dodamy jajka, a jeśli tak to ile i w jaki sposób. Dodanie osobno żółtek i piany z białek sprawi, że naleśnik będzie bardziej biszkoptowy. Pole do eksperymentów daje nam również rodzaj użytego płynu – najczęściej jest to woda lub mleko, ale może być również piwo, rum, nalewki i likiery, śmietanka, maślanka, zsiadłe mleko, jogurt, stopione masło, oliwa i wiele innych.

Kategorie bloga: 

Anthelme Brillat-Savarin – człowiek, który skodyfikował smak cz. IV

Kieliszki wina

„Porządek napojów od najbardziej łagodnych do najmocniejszych i największego bukietu”

Najbardziej naturalnym napojem jest woda. Ludziom dorosłym zastępuje mleko i jest równie niezbędna jak powietrze. Brillat-Savarin uważa, że jako jedyna naprawdę gasi pragnienie i dlatego można ją pić jedynie w małych ilościach. Inne trunki to zwykłe paliatywy (półśrodki – przynoszą ulgę, ale nie leczą). Gdyby człowiek poprzestał na wodzie nigdy nie mógłby zaliczyć do swoich przywilejów picia bez odczuwania pragnienia. Pragnienie to wewnętrzne poczucie potrzeby picia. Możemy wyróżnić trzy jego rodzaje: pragnienie utajone, sztuczne i palące.

Kategorie bloga: 

Strony

Subscribe to RSS - Krzysztof - blog