PRZYJĘCIE

Zorganizowanie uroczystego przyjęcia wymaga nie tylko wykwintnego menu, ale też wyjątkowej oprawy w postaci cudownie nakrytego stołu.

 

           

 

Dekoracja stołu:

Nie zmiennym szlagierem, oraz elegancją, która broni się od lat w każdej sytuacji jest biały obrus i takie same serwetki – krystaliczno czyste, wykrochmalone, śnieżnobiałe.

Czysta biel zawsze się sprawdza na uroczystych przyjęciach oraz oficjalnych galach. Pastele, przełamania kontrastowe, ostre kolory i wzory zostawiamy na spotkania nieoficjalne i czysto imprezowe.

 

Serwetki:

 Wykorzystujemy przede wszystkim do wycierania rąk i ust, chronią nas przed zabrudzeniem ubrania, ale są też wyjątkową dekoracją stołu. Dlatego warto poświęcić czas, aby dobrać je do koloru obrusu, naczyń, kwiatów, świeczników i rodzaju spotkania.

Przyjętym zwyczajem, jeżeli chodzi o sposób składania serwetek jest- im wcześniejsza pora posiłku tym serwetka powinna być złożona bardziej płasko. Serwetki możemy składać w różne wyrafinowane formy, rodem ze szkoły origami, lecz należy uważać, aby nie wpaść w pewnego rodzaju pułapkę. Skomplikowana forma składania serwetki powoduje, że po rozłożeniu jest ona bardzo pognieciona i wygląda niechlujnie.

Ciekawym elementem dekoracyjnym, współgrającym z serwetą, są obrączki, które można dobrać do koloru serwety i wystroju stołu.

 

Obrusowe:

Serweta obrusowa uważana jest za najbardziej elegancką, jest to swoisty arystokrata w rodzinie serwetek. Powinny być w formie kwadratu o wymiarach 60/60 cm nie mniejsze jednak niż 40/40 cm, mniejsze serwety nie dają się ładnie składać. Najlepsze się z materiałów naturalnych, płócienne, lniane lub bawełniane, łatwo się piorą i dobrze wchłaniają tłuszcz i inne ciecze, zabezpieczając nas przed zabrudzeniem.

 

Ligninowe:

Standardowy wymiar to 32/32cm, najczęściej są jednobarwne, dopasowane do kolorystyki obrusu. Wzorzyste, z napisami i wytłoczeniami nadają się na przyjęcia nieformalne, przyjęcia w stylu garden party i spotkania dla dzieci.

 

Bibułkowe:

Rozmiar serwetek bibułkowe to 15/15cm i używa się ich na przyjęciach bufetowych, spotkaniach lunchowych i przy serwisie deserów, oraz kawy i herbaty. Serwetek bibułkowych nie składamy, prezentujemy je w specjalnych serwetnikach lub zastępczo w szkliwie typu kielich. Serwetki tego typu należy ułożyć w taki sposób, aby można je było łatwo wyjmować jedna po drugiej.

 

 

            

 

Instrukcja obsługi serwetek:

Serwetki układamy na talerzyku do przystawki lub ewentualnie na talerzyku do pieczywa lub z lewej strony talerza, za sztućcami w jednakowej odległości od brzegu stołu.

Zasiadając do stołu, serwetki obrusowe lub ligninowe rozkładamy i kładziemy na kolanach. W trakcie przyjęcia wyciera się w nią usta i ręce. W dobrym tonie jest wytarcie ust i rąk, zanim sięgniemy po kieliszek lub inne szkliwo, żeby nie zostawić na szkle tłustych śladów.

Usta wcieramy również każdorazowo przed odejściem od stołu. Następnie serwetkę składa się brzegami do środka, żeby nie spadły z niej okruchy, i odkłada na stół, z lewej strony nakrycia.

Serwetki bibułkowe również zostawiamy na stole, nie wkładamy ich do popielniczek lub innych naczyń.

Przy serwisie bufetowym, serwetki obrusowe składamy w formę kwadratów i układamy w stosie na talerzyku zakąskowym, natomiast serwetki ligninowe składamy w formę trójkątów i układamy w stos tylko tak, aby rogi serwety delikatnie się mijały, co nam ułatwi korzystanie z przygotowanych serwet.

 

Kwiaty i świece:

Centralnie na środku stołu, stawiamy niskie dekoracje kwiatowe, takie, aby nie przysłaniały gości, również świece powinny być niewysokie. Doskonale sprawdzają się kompozycje kwiatowe z pływającymi świecami. Świece zapala gospodarz przyjęcia lub kelner przed wejściem gości. Duże kompozycje kwiatowe, wysokie świece i świeczniki wieloramienne używamy do aranżacji bufetów i stołów bankietowych.

 

        

 

Zastawa i sztućce:

Najbardziej eleganckie serwisy są klasyczne białe, z cienkiej porcelany, elegancko prezentują się też białe z bardzo delikatnym zdobieniem, które będzie dopasowane do kompozycji stołu. Talerze rozstawiamy tak, aby odległość między gośćmi była nie mniejsza niż 60cm, dzięki temu goście będą czuli się swobodnie, nie przeszkadzając sobie wzajemnie. Klasyczne nakrycie składa się z płaskiego talerza do dania podstawowego, oraz stojącego na nim talerza zakąskowego. Z lewej strony ustawia się talerzyk na pieczywo z nożykiem do masła. Sztućce leżą po obu stronach nakrycia, po prawej noże i łyżka do zupy, noże od pierwszej zakąski i do dania głównego, zwrócone są ostrzem do nakrycia, a po lewej układamy widelce również w kolejności od zakąski do dania głównego.                                                                        Sztućce układamy w takiej kolejności, w jakiej będą używane, sztućce leżące na skraju układu używamy najwcześniej. Kieliszki ustawiamy w układzie grupowym nad sztućcami z prawej strony. Sztućce do deseru kładziemy nad talerzem podstawowym, lub podajemy tuż przed wniesieniem deseru.

Sztućce muszą być wypolerowane i nowe, lepiej podać dobrze prezentujące się sztućce ze stali nierdzewnej niż zniszczone rodzinne antyki.

Do zakąsek rybnych, typu: ryby wędzone, marynowane, śledzie, rolady itp. podaje się sztućce zakąskowe, natomiast do ryb w dużych kawałkach w galarecie lub gotowanych podajemy sztućce do ryby.

Na wykwintnych przyjęciach podaje się zupy w bulionówkach i wtedy podajemy łyżkę do bulionu, okrągłą – kładziemy ją z prawej strony nakrycia, pomiędzy nożami, albo wnosi się ją razem z zupą kładąc na talerzyku do bulionówki z prawej strony. Łyżki do zupy podanej w talerzu kładziemy po prawej stronie nakrycia.

 

Kieliszki:

Kieliszki z przezroczystego szkła, proste niczym niezdobione to klasyka i elegancja w jednym wydaniu. Kieliszki muszą być z jednego kompletu, stawia się je po prawej stronie, nad sztućcami w kolejności nalewania trunków, najbliżej reki stoi kieliszek, który będzie używany pierwszy.

Kieliszki ustawiamy też pod kątem wysokości, niższe z przodu, zwykle zaczynamy od kieliszka do wódki, do wina białego i wina czerwonego. Do tej grupy kieliszków warto dołączyć kielich na wodę lub wysoką szklankę.

Kolejne kieliszki, jeżeli zachodzi taka potrzeba Np. do szampana dostawiamy w trakcie przebiegu spotkania.

Kieliszki do likieru, brandy i whisky nie stawiamy na stole podajemy do deseru lub doskonałym rozwiązaniem jest stworzenie stacjonarnego lub mobilnego barku.

 

Wódka:

Do wódek używamy kieliszków na nóżce lub bez, o pojemności 30-50ml. Kieliszek trzymamy za nóżkę lub grube dno. W kieliszkach z nóżką podajemy wódki czyste i gatunkowe, natomiast w kieliszkach bez nóżek podajemy tylko czyste.

 

533101.jpg978.jpg973.jpg

 

Szampan i wina musujące:

Kieliszek do szampana zwany też fletem ma pojemność 150-180ml, jest smukły delikatnie zwężający się ku górze, żeby wino nie traciło zbyt szybko bąbelków.

Kieliszki do szampana trzymamy za nóżkę, aby dłonią nie zagrzać trunku.

 

03996.jpg37959.jpg450170.jpg

 

Wino białe:

Tradycyjny kieliszek do wina białego, ma mniejszą czaszę niż kieliszek do wina czerwonego jego pojemność to 100-200ml i ma długą nóżkę.

Kieliszki do win reńskich i mozelskich mają małą pękatą czaszę i bardzo długą nóżkę, która często jest zielona.

Kieliszki do wina białego, trzymamy za nóżkę, aby nie zagrzać trunku, który powinien być schłodzony.

 

allure_wino.jpg

 

Wino czerwone:

Uniwersalny kieliszek do wina czerwonego, ma wydłużoną lekko zwężającą się ku górze czaszę jego pojemność to 100-150ml i dość krótka nóżka. Odstępstwem jest kieliszek do burgunda, który ma pękatą czaszę o pojemności 100-150ml i długa nóżkę.

Kieliszki do wina czerwonego trzymamy za czaszę albo nóżkę, sposób trzymania jest dowolny, ponieważ wino podajemy w temperaturze pokojowej.

W kieliszkach do wina czerwonego można też podać wino białe.

 

claret_wino.jpg

 

Aperitify i wina deserowe

Kieliszki do win pitych jako aperitify, czyli przed posiłkiem i do win deserowych pitych po posiłku (sherry, wermut, porto) przypominają kieliszki do wina czerwonego, ale są mniejsze mają pojemność do 100ml.

Kieliszki trzymamy za nóżkę.

 

03988.jpg3715.jpg08425.jpg

 

Whisky:

Szklanka do whisky ma kształt szerokiego walca, lub kwadratu jest niska, ma grube dno i pojemność 150-220ml.

 

1767591.jpg15431.jpg

 

Koniaki i brandy:

Tradycyjna konikówka ma pękatą czaszę na krótkiej nóżce. Najlepsza jest duża o pojemności powyżej 230ml. Kieliszek trzymamy za czaszę temperaturą dłoni ogrzewając go w dłoniach. Alkoholu nalewamy niewiele ok. 20-40ml.

 

523188_18052.jpg612189.jpg

Likiery:

Kieliszek do likieru jest smuklejszy niż do wódki na nóżce, powinien mieć pojemność nie większą niż 60ml. Trzymamy go za nóżkę.

 

616101_10161.jpg770100.jpg

 

Karafka do wódek:

Nalewki i wódki gatunkowe podajemy zwykle w karafkach. Karafka do wódek gatunkowych i nalewek jest owalna i zaokrąglona, ale nie pękata jak do wina.

 

 

Karafki do wina:

Karafka do wina jest pękata. W karafce podaje się szlachetne czerwone wino, pełne i mocne kilkunastoletnie, które często trzeba poddać dekantacji, czyli usunąć osad. Tego rodzaju wina wymagają też kontaktu z powietrzem. Podczas przelewania z butelki wino zaczyna oddychać. Jeżeli nie mamy karafki, należy butelkę z takim winem otworzyć kilkadziesiąt minut przed podaniem. Lżejsze i młodsze wina można podać w butelce, które też można otworzyć wcześniej.

 

karafi_2.jpg

 

Karafki do whisky i brandy.

Karafka do whisky i brandy może być kanciasta, o postawie kwadratu, lub owalna, o charakterystycznym kształcie przypominającym karafkę kanciastą.

 

Rozsadzanie gości:

Gospodarze przyjęcia zajmują miejsca naprzeciwko siebie pośrodku długiego stołu albo na przeciwległych krańcach stołu prostokątnego lub owalnego, gospodyni siada naprzeciwko drzwi wejściowych. Gość honorowy siada po prawej ręce gospodyni, a jego małżonka po prawej ręce gospodarza. Gdy gościem honorowym jest kobieta, wtedy jej mąż siada po prawej ręce gospodyni.

Na przyjęciach oficjalnych sadza się gości zgodnie z zajmowanymi przez nich stanowiskami służbowymi. Na przyjęciach nieoficjalnych tez panują pewne zasady, ale nie tak sztywne.

Najważniejsza pani siada po prawej ręce gospodarza, jej mąż, zwykle po prawej stronie gospodyni. O tym, kto zajmuje najzaszczytniejsze miejsce, decyduje sytuacja. Może to być szef pani albo pana domu, osoba, na której cześć jest przyjęcie, osoba najstarsza, gość, który jest w danym domu po raz pierwszy itp.

Na przyjęciach oficjalnych miejsca wyznacza szef ceremonii, zgodnie z żelaznymi regułami, na przyjęciach nieoficjalnych robi to gospodyni, kierując się przede wszystkim wyczuciem  i taktem. Niezależnie od charakteru przyjęcia, panie sadza się na przemian z panami, zwracając uwagę, aby panie nie siedziały na skraju stołu. Nie rozdziela się narzeczonych.

 

Wizytówki:

Na przyjęciach oficjalnych dla każdego gościa przygotowuje się wizytówkę z imieniem, nazwiskiem oraz tytułem naukowym, zawodowym itp. kładzie się ja na talerzu zakąskowym, na serwetce albo stawia się przed nakryciem, za sztućcami deserowymi.

Ze względu na wygodę i elegancję coraz częściej stosuje się wizytówki również na przyjęciach nieoficjalnych. Jeżeli jest to spotkanie rodzinne, na wizytówkach można użyć familijnej formy typu „ciocia Basia” „wujek Witek”. Na spotkania z przyjaciółmi wystarczy przygotować wizytówki z imionami gości. Jeżeli na przyjęcie zostali zaproszeni  krewni i przyjaciele na każdym wizytowniku piszemy imię i nazwisko, tak aby wszystkie wizytówki miały jednolitą formę. Wizytówki na przyjęcia nieoficjalne można wykaligrafować ręcznie. Gdy w przyjęciu bierze duża liczba gości, należy przygotować plan miejsc przy stole i położyć w sali, w której odbędzie się aperitif, aby goście mogli ustalić, gdzie będą siedzieli.

      

Aperitif:

Przed zaproszeniem gości do stołu podajemy aperitif: whisky z wodą, campari, wermut wytrawny, dżin z tonikiem, wódkę z lodem, koktajle, sok grejpfrutowy lub pomidorowy, a także orzeszki, chipsy lub solone migdały.

Do drobnych przegryzek podajemy talerzyki. Podczas aperitifu nie podajemy tych samych alkoholi, co do obiadu, win słodkich ani musu pomarańczowego, ponieważ napoje mają za zadanie pobudzić apetyt gości. Aperitif trwa ok. 15-20 min, odbywa się na stojąco, w pomieszczeniu jadalni. Nie dopitych napojów nie zabiera się ze sobą do stołu.

 

Koktajle:

Aby przygotować koktajl potrzebujemy odrobinę talentu i wprawy, nie każdą mieszaninę alkoholową możemy nazwać koktajlem. Koktajl musi być przygotowany według ściśle określonej receptury, z oryginalnych składników i musi być podany w odpowiednim szkle. Szkło dobieramy w zależności od koktajlu i jego objętości.

 

W kieliszkach i szklankach:

Short drinkami, sporządzonymi z samych czystych alkoholi, (Np. dżinem, wódką i campari)

Lub z dodatkiem niewielkiej ilości składników bezalkoholowych, napełnia się tak, aby do brzegu szkliwa zostało nie mniej niż pół centymetra. Kieliszki koktajlowe, mają różne kształty, ale ich pojemność nie przekracza 150-200ml.

 

03616.jpgz_stems.jpg

 Uniwersalny kieliszek do short drinków ma rozszerzającą się czaszę o pojemności do 150ml i krótką nóżkę. Kieliszki do martini i margarity maja typowe do tych alkoholi kształty.

 

681147.jpg1789288.jpg3429.jpg

 

Long drinkami, czyli napojami alkoholowymi rozcieńczonymi, napełnia się szklanki do ok. 2cm od brzegu szkliwa. Szklanki do long drinków są smukłe i duże, pojemność 150-350ml.

 

2518.jpg9860594.jpg922202_1.jpg

Hot drinki (napoje gorące z alkoholem) najczęściej napełnia się specjalne szklanki o pojemności 200-250ml, z uszkiem a niekiedy z podstawką.

920338.jpg920314.jpg

 

Koktajle wieloskładnikowe możemy podawać w szkliwie o ciekawym kształcie i kolorze.

 

 

07700.jpgomega.jpg03619JS.jpg

Słomki i mieszadła:

Koktajl lub inny napój mieszany może być podany ze słomką, z dwiema słomkami, ze słomką i mieszadłem, z samym mieszadłem lub bez niczego.

Słomki służą do mieszania napojów i ich picia. Najczęściej podajemy je do napojów zawiesistych, z dużą ilością naturalnego soku owocowego lub kruszonego lodu. Do mniej zawiesistych jedną słomkę do bardziej dwie słomki. Jeżeli ktoś woli pić koktajl bezpośrednio ze szklanki, kieliszka może odłożyć słomkę na przeznaczony do tego talerzyk.

Do napojów z wodą, tonikiem, coca-colą podajemy mieszadła. Po zamieszaniu napoju mieszadło odkładamy na talerzyk. Ani słomki ani mieszadła nie używamy do wyjadania owoców z koktajlu.

              

                 

Dekoracje:

Dekoracje dobieramy do smaku napoju, powinna być jadalna i tak przemyślana, aby nie przeszkadzała w picu koktajlu. Dekoracje najlepiej komponować ze świeżych owoców sezonowych, niezbyt soczystych, harmonizujących kolorystycznie i smakowo z koktajlem. Jeżeli w szklance pływa plasterek cytryny lub pomarańczy (powinien być ze skórą, ale bez pestek) należy wycisnąć go mieszadłem lub słomką. i pić z owocem w szklance. Można też za pomocą mieszadła lub słomki odłożyć owoc na talerzyk.

Jeżeli owoc jest zaczepiony o brzeg szkliwa tak, że nie przeszkadza podczas picia, może tam pozostać. Jeżeli ktoś chce, może za pomocą mieszadła, słomki wrzucić owoce do koktajlu. Możemy też owoc zdjąć palcami i go zjeść, a części niejadalne odłożyć na talerzyk na odpadki, albo odłożyć całą dekorację.

Owoce mogą być też przypięte szpadką, zwykle tak skomplikowana dekoracja utrudnia picie koktajlu, dlatego zdejmujemy ją na talerzyk zanim zaczniemy spożywać koktajl. Możemy spożyć owoce ze szpadki lub je zostawić, jeżeli dekoracja owocowa na szpadce jest przygotowana jako owocowy szaszłyk bez części niejadalnych spożywany dekorację bezpośrednio ze szpadki.

Jeżeli napój podany jest z selerem naciowym lub szklanka przykryta jest plasterkiem salami, bierzemy taką dekoracje w palce i przegryzamy popijając koktajl lub odkładamy na talerzyk.

             

          

Kolejność potraw:

Najpierw podajemy przystawki zimne, potem gorące, zupy, dania rybne i mięsne, sery, deser, owoce, kawę i herbatę. Liczba potraw zależy od charakteru spotkania. Jeśli jest to możliwe, kawę i herbatę podajemy w innym pomieszczeniu niż to, w którym jedzono posiłek.

 

            

          

 

Alkohole:

Temperatura alkoholi oraz rodzaj szkliwa, w jakich się je podaje powinny być zgodne z ogólnie przyjętymi zasadami. Natomiast dobór trunków jest kwestią indywidualną. Panują ogólne zasady łączenia alkoholi z daną grupą dań, lecz coraz częściej dla znawców win zasady te przestają być obligatoryjne, kierują się oni składnikami i smakiem potrawy w doborze wina.

Do przystawek podaje się wina wytrawne albo wódkę, do mięsa białego – zwykle wino białe wytrawne, a do ciemnego wytrawne wino czerwone. Na przyjęciach oficjalnych do dań z ryb podajemy białe wino wytrawne, a do drobiu lekkie wino czerwone. Równie często do drobiu, podajemy białe jak i czerwone wytrawne.

Do zup nie podajemy alkoholi. Do serów tradycyjnie podaje się wino czerwone wytrawne, ciężkie – do serów ostrych, lekkie – do łagodnych. Koneserzy win uważają, że do serów pasują różne wina trzeba je tylko starannie dobrać. Do deseru może być szampan, węgierski tokaj słodki, miód pitny, porto słodkie, wino deserowe. Do kaw podaje się koniak, brandy, winiak, likier.

Można też podać jeden rodzaj alkoholu do wszystkich potraw – szampan lub wino musujące, zaczynając od wytrawnego a na słodkim kończąc.

Nie podajemy win czerwonych przed białymi, ciężkich przed lekkimi, słodkich przed wytrawnymi a pomiędzy winem białym a czerwonym, win słodkich ani szampana.

 

Wódkę;

 podajemy w małych kieliszkach, ponieważ pije się ją na ogół jednym haustem. Kieliszek napełnia się tak, aby pozostało ok. 3-5mm. Wódkę czystą podaje się zmrożoną, można też zamrozić kieliszki. Wódki gatunkowe podaje się w temperaturze pokojowej.

 

Szampanem;

napełniamy kieliszki w ¾ objętości. Butelka powinna stać, w kulerze (naczynie na lód, do którego wkłada się butelkę szampana) z lodem.

 

Winem białym;

napełniamy nie więcej niż pół kieliszka. Nalewa się je po podaniu posiłku. Butelka powinna być schłodzona.

 

Winem czerwonym;

napełnia się ¾ kieliszka. Nalewa się je przed podaniem posiłku.

 

Winem deserowym;

O temperaturze pokojowej (z wyjątkiem wytrawnego sherry, które podajemy schłodzone) napełniamy nie więcej niż pół kieliszka.

 

Likier;

nalewamy do połowy kieliszka. Podajemy w temperaturze pokojowej. Likier można też podawać z lodem w szklankach do whisky albo konikówkach (niewielką ilość likieru wlewa się na lód)

 

Whisky;

nalewa się 40-50ml, Można dodać lód, wodę sodową albo inne soft drinki Np. coca-colę, ginger, ale itp. według uznania. W szklankach do whisky podaje się również wszystkie alkohole nalewane na kostki lodu. Stare whisky – nie młodsze niż dziesięcioletnie można podawać w konikówkach bez dodatków.

 

                 

Karta dań:

Na eleganckich przyjęciach dla każdego gościa przygotowuje się menu informujące o kolejności podawania potraw i trunków. Na złożonym na pół kartoniku, wewnątrz umieszcza się z prawej strony kolejno nazwy potraw, a z lewej alkoholi, również w porządku, w jakim będą podawane. Na dole albo na górze z lewej strony wypisujemy okazję, z jakiej urządzono przyjęcie oraz datę. Można też spisać wszystko na jednej stronie, a następnie zwinąć w rulon, jeżeli menu przygotowane jest na papierze czerpanym. Menu stawia się po lewej stronie nakrycia nad talerzykiem do pieczywa albo kładzie się na talerzyku do przystawki. Karta dań musi harmonizować z wizytówką.

            

              

 

Obsługiwanie gości:

Na przyjęciach oficjalnych do stołu podają kelnerzy, ale i na przyjęciach nieoficjalnych coraz częściej korzysta się z pomocy profesjonalistów zarówno pod względem serwisu jak przygotowywania dań.

Jeżeli niema kelnerów nalewaniem alkoholi i napojów bezalkoholowych, zajmuje się pan domu. Wszystkie napoje nalewa się, stojąc z prawej strony gościa. Po otwarciu butelki Pan domu nalewa trochę wina sobie, próbuje, a następnie napełnia kieliszki gości, zaczynając od pani siedzącej po jego prawej stronie i kolejno wszystkim paniom, a potem- zaczynając od pana siedzącego po prawej stronie pani domu – panom, na końcu dopełniając swój kieliszek. Kieliszki z winem białym, również z musującym i szampanem, dopełnia się, żeby utrzymać właściwą temperaturę trunku, wino czerwone lepiej oddycha w kieliszku niż w butelce. Bezpośrednio po zjedzeniu dania głównego sprząta się ze stołu puste kieliszki, pozostawiając naczynia z wodą. Przed deserem zbiera się nakrycia (z prawej strony gościa) oraz pieczywo i przyprawy. Jeżeli do deseru przewidziany jest alkohol, kieliszki dostawia się i napełnia kieliszki przed podaniem deseru.

Nad tempem podawania potraw czuwa pani domu. Potrawy na półmiskach podaje się z lewej strony gościa, a w porcjach z prawej strony. Zupy podajemy zawsze z prawej strony. Zaczynając od kobiety siedzącej po prawej stronie pana domu i tak jak w przypadku alkoholi, najpierw obsługuje się panie, potem- zaczynając od pana siedzącego po prawej stronie pani domu – panów.

 

Toasty:

Wznosimy po daniu głównym, przed deserem. Jeżeli przewidziane jest kilka toastów, wznosi się je pomiędzy daniami. Pierwszy robi to gospodarz, potem gość honorowy. Toasty powinno wznosić szampanem albo winem.