Budyń mleczny

Opis: 

Pochodzenie i dzieje: 

Ze starych przepisów kucharskich, które w oczywisty sposób różnią się od współczesnych, wyciagnąć można pewny wniosek, iż daniaa robione z mleka i przypominające budynie odgrywały ważną rolę w żywieniu człowieka w ciagu wielu stuleci. Dowiadujemy się na przykład, że we wczesnym średniowieczu indyjscy bogacze na zakończenie posiłku wypijali zagęszczony napój z długo gotowanego mleka z dodatkiem cukru i miodu, zabarwiony szafranem. W Europie w wiekach średnich powszechnie spożywanym daniem był rodzaj galaretki zwanej "frumenty", robione ją z łuskanych ziaren pszenicy moczonych w wodzie. Czasami dodawano do niej mleko i miód, co w codziennej diecie stanowiło niewątpliwie bardzo pożywną smaczną pozycję jedzenia, chociaż wcale nie musiało wyglądać zachęcająco.

Przygotowanie i zastosowanie: 

Wszelkie budynie mleczne należy gotować z wielką uwagą, by nie zniszczyć ich delikatnej konsystencji. Szczególnie wrażliwe na przegrzanie są te zageszczane jajkami. Smak, konsystencja i gładkość budyniu zależy od właściwego użycia żółtek. Jeżeli je przegrzejemy, zawarta w jajkach albumina ulega stężeniu, a składniki mieszanki rozdzielają się, twardnieją lub warzą. Popularny budyń jest po prostu mieszaniną jajek, mleka, cukru z dodatkiem esencji zapachowych, takich jak wanilia. Jak wszystkie budynie powinien być robiony w podwójnym naczyniu z wodą, aby lepiej regulować łagodny dopływ ciepła, niezbędny do prawidłowego zgęstnienia budyniu.  

Wartość odżywcza: 

Dość dobr źródło wapnia, potasu, witaminy A, ryboflawiny i niayny. Odżywczy, pożyteczny produkt.

Porcja: 

50 g

Wartość energetyczna : 

250.00 kJ

Białko ogółem: 

3.00 g

Cholesterol: 

8.00 mg

Węglowodany ogółem: 

8.00 g

Sacharoza: 

5.00 g

Sód: 

35.00 mg

Potas: 

85.00 mg

Wapń: 

70.00 mg

Fosfor: 

55.00 mg

Witamina A (ekwiwalent retinolu): 

20.00 μg

Witamina B2 (ryboflawina): 

0.10 mg

Niacyna: 

1.20 mg

Tłuszcz: 

3.00 g

Odmiany: 

Kategoria: