Szafran uprawny

Opis: 

Szafran to ciemne pomarańczowczerwone włókna, które są suszonym, ręcznie zbieranymi znamionami słupka kwitnącego na jesieni krokusa. Ta bylina z bulwa ma szarozielone liście długości 45 cm, z dwoma białymi wzdłóżnymi pasami.

Zdjęcie: 

szafran

Pochodzenie i dzieje: 

Szafran wywodzi sie z Azji Mniejszej i krajów śródziemnomorskich. Uprawia sie go od XiX w. na Sycylii, w Kaszmirze, Chinach, Grecji, Włoszech, Francji, Wielkiej Brytanii, Persji, Portugalii i Hiszpani, skąd pochodzi najlepszy gatunek. Wydajność z jednego hektara wynosi zaledwie 6 kg suszonego szafranu, a do sporządzenia 1 kg przyprawy potrzeba ponad 500 ooo ręcznie zrwanych znamion słupka. Szafran ceniono od czasów starożytnych, kiedy stosowano go jako lek, przyprawę, składnik perfum i barwnik.

Zakup i przechowywanie: 

Szafran najlepiej kupwać w całości, bo sproszkowany łatwo sfałszować W I w. n.e. pliniusz martwił się, że szafran jest towarem najczęściej fasłszowanym, i od tamtej pory bardzo wysoka cena skłaniał do stosowania różnych tanich namiastek, od płatków nagietka do barwionych szyjek słupka i znamion zboża.

Przygotowanie i zastosowanie: 

Z uwagi na wysoką cenę i właściwości barwiące szafranu należy używać z umiarem. Zmiażdżyć potrzebną liczbę nitek i zaparzyć  w płynie wymienionym w przepisie. Szafran nadaje charakter takim tradycyjnym potrawom jak kornwalijskie ciastka szafranowe, francuska zupa bouillabaisse i hiszpański arroz con pollo (ryż z kurczęciem). Jest też przyprawą do niektorych sosów, chlebów, ciast, ryb, kurcząt i indyjskich dań z ryżu.

Kategoria: