Bylica estragon

Opis: 

Artemisia dracunculus

Tzw. estragon francuski ma niską, nieporządną plontaninę łodyg o prostych, gładkich i wąskich liściach. Żółtawe pąki pojawiające się pod koniec lata rzadko się w pełni rozwijają więc nasion jest mało. Estragon rosyjski jest rośliną slniejszą, do 1,5 wysokości o pospolitszym, mniej pikantnym zapachu.Mocniejszy, bardziej zwarty jest estragon zimowy, o jaskrawożółtych kwiatach i typowym zapachu.

Zdjęcie: 

estragon

Pochodzenie i dzieje: 

Sądzi się, że francuska nazwa estragon, czyli "mały smok" , nawiązuje do wężowych splotów korzeni, albo do rzekomej skuteczności jako leku na ukąszenia przez gady. Cywilizacje Grecji i Rzymu właściwie go nie znały, wspomina o tym natomiast w XIII w. hiszpański botanik, a w 1597 r. angielski zielnik Gerarda. Estragon stał się zielem bardzo poszukiwanym przez smakoszy z uwagi na wyjątkowy cierpki smak i korzenny aromat.

Zakup i przechowywanie: 

Świeży estragon francuski jest nieosiagalny zimą, lecz może być w sprzedaży gorszy, zimowy albo rosyjski. Suszony powinien mieć dobry zielony kolor i trzeba go chronić przed światłem.

Przygotowanie i zastosowanie: 

Wymieszany w równyc proporcjach ztrybulą, szczypiorkiem i pietruszką tworzy klasyczne fines herbes. Istotny składnik sosów bearnaise i tatarskiego, może być dodatkiem do kurcząt, indyka, dziczyzny, cilęciny, dań z jajek i owoców morza. Całą świeżą gałązkę można włożyć do octu czy soku pomidorowego alo posiekać i dodać do sosu do sałatek.

Kategoria: